Onderzoekers van de Koninklijke Sterrenwacht van België (KSB) zijn tot een opmerkelijke conclusie gekomen in verband met de Saturnusmaan Titan. Volgens de onderzoekers zijn er aanwijzingen dat deze maan een enorme oceaan verbergt onder de betrekkelijk dunne korst. Indien dit klopt, zou dit de variaties in de bewegingen van Titan verklaren alsook de vraag beantwoorden waar al dat methaan in de atmosfeer van deze maan vandaan komt. Aangezien methaan onder invloed van zonnestraling wordt afgebroken, moet Titan dus een flinke voorraad bezitten van methaan. De wetenschappers van de Koninklijke Sterrenwacht van België baseren hun theorie op waarnemingen en metingen gemaakt door de Cassini ruimtesonde die zich al sinds 2004 in een baan rond deze planeet beweegt. Cassini's onderzoek leidde eerder al tot de ontdekking van een atmosfeer rond Titan met een grotere dichtheid dan de atmosfeer van de Aarde. Daarnaast ontdekte de ruimtesonde ook rivieren en meren van methaan op het ijskoude Titanoppervlak en bleek de maan een kringloop van methaan in stand te houden. Titan is de tweede grootste maan in ons zonnestelsel en heeft een diameter van 5 150 kilometer (groter dan de planeet Mercurius). De maan werd in 1655 door Christiaan Huygens ontdekt en in januari 2005 landde een Europese sonde voor het eerst op het oppervlak van Titan. De zwaartekracht op Titan is ongeveer één zevende van de Aardse zwaartekracht. Het oppervlak van deze maan wordt gekenmerkt door bergketens, meren, grote vlakten, donkere duingebieden en vulkanen.

Nu de tweede Europese Automated Transfer Vehicle (ATV) zich aan het internationaal ruimtestation ISS vastgehecht heeft, kan de ISS-bemanning beginnen met het uitladen van het onbemande bevoorradingstuig. De meer dan 20 ton zware ATV, die de bijnaam Johannes Kepler kreeg, brengt 102 kilogram zuurstof, 1,7 ton aan bevoorrading en 860 kilogram aan brandstof voor het Russische segment naar het ruimtestation. Daarnaast bevindt er zich aan boord van deze tweede ATV ook 4 ton aan brandstof waarmee men het ISS in een hogere baan om de Aarde wil brengen. Aangezien het ISS op een hoogte van ongeveer 400 kilometer nog weerstand ondervind van de bovenste lagen van de atmosfeer verliest het ruimtestation dagelijks verscheidene meters hoogte. Net als bij de eerste ATV, die in 2008 gelanceerd werd, speelt ook ditmaal de Belgische industrie een belangrijke rol in de tweede ATV-missie. Zowel bij de ontwikkeling, het testen alsook bij de operationele aspecten is België bij deze tweede ATV-missie nauw betrokken. De tweede ATV werd op 16 februari in de ruimte gebracht door een Ariane 5 raket waarna het onbemande ruimtetuig zich op 24 februari automatisch vasthechtte aan het ruimtestation.

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op woensdag 16 februari de tweede Europese Automated Transfer Vehicle (ATV) in de ruimte gebracht. De krachtige Ariane 5 ES draagraket vertrok om 22u50 Belgische tijd vanop het ELA 3 lanceercomplex met in zijn vrachtruim de meer dan 20 ton zware ATV vrachtmodule. De 730 ton zware raket vertrok 24 uur later dan gepland omwille van een technisch probleem. De onderste rakettrap werd negen minuten na de start van de lancering afgestoten van de tweede EPS rakettrap waarna de ATV met een snelheid van 7 kilometer per seconde steeds hoger gebracht werd. Iets meer dan 64 minuten na de start van de lancering werd de tweede ATV, die de bijnaam Johannes Kepler kreeg, uiteindelijk uitgezet in een lage baan om de Aarde op een hoogte van 268 kilometer. Om 00u29 liet ESA weten dat de vier zonnepanelen aan de ATV met succes werden opengevouwen. Dit was de zwaarste vracht dat ooit door een Europese Ariane raket in de ruimte gebracht werd. Voor het Europese commerciële lanceerbedrijf Arianespace was dit een heel bijzondere lancering aangezien dit de 200ste lancering was van een Ariane raket sinds deze draagraket in 1979 voor het eerst gelanceerd werd. Indien alles probleemloos verloopt, moet de tweede ATV zich op 24 februari automatisch vasthechten aan het Russisch gedeelte van het internationaal ruimtestation ISS.

Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana werd op 4 augustus de derde Ariane 5 draagraket van 2010 gelanceerd. De 780 ton zware draagraket vertrok om 22u59 Belgische tijd vanop het Guiana Space Center en bracht met succes twee Afrikaanse communicatiesatellieten in de ruimte. Zoals gewoonlijk werden de twee boosterraketten van de Ariane 5 iets meer dan twee minuten na de lancering afgestoten waarna de tweede rakettrap negen minuten na de lancering tot ontbranding werd gebracht. Beide kunstmanen aan boord van de Ariane 5 ECA werden gebouwd door het Europese ruimtevaartbedrijf Thales Alenia Space dat er van overtuigd is dat deze lancering een belangrijke mijlpaal is voor het Afrikaanse continent. Door de komst van deze twee kunstmanen moeten meer Afrikaanse landen, bedrijven en inwoners toegang krijgen tot digitale televisie, radio en internet. Voor het Europese lanceerbedrijf Arianespace was dit de 52ste lancering van een Ariane 5 draagraket sinds deze in 1996 haar intrede maakte.

Sinds het voorjaar van 2001 gebruiken onderzoekers van het Instituut voor Sterrenkunde (IvS) van de K.U. Leuven de Mercatortelescoop die gebouwd werd op een hoogte van 2 333 meter op het Canarische eiland La Palma. De telescoop op het Observatorio Roque de los Muchachos werd genoemd naar de beroemde Vlaamse cartograaf Gerardus Mercator die studeerde en les gaf aan de universiteit van Leuven. Dit observatorium wordt beheerd door de K.U. Leuven in samenwerking met het Observatoire Astronomique de l'Université de Genève en wordt gefinancierd door de Vlaamse Overheid. Met de Mercatortelescoop hebben Belgische sterrenkundigen permanent een venster op het heelal en voert men onderzoek naar variabele fenomenen in sterren en sterrenstelsels. Daarnaast worden ook belangrijke astrofysische aspecten onderzocht als astroseismologie, de studie van late stadia van stellaire evolutie en onderzoek van gravitationeel gelensde quasars.

Op woensdag 27 mei 2009 vertrok de Belgische ruimtevaarder Frank De Winne voor een tweede maal naar het internationaal ruimtestation ISS. Eind 2007 werd door het Europese ruimtevaartagentschap ESA bekend gemaakt dat De Winne geselecteerd was voor een langdurige ruimtemissie aan boord van het ISS. De Winne zou op het einde van zijn missie ook de eerste Europese gezagvoerder worden van het ruimtestation. Tijdens zijn verblijf aan boord van het ISS kreeg de tweede Belgische ruimtevaarder twee maal het bezoek van een Amerikaans ruimteveer en werd de ruimte-meccano twee maal bevoorraad door een Russische Progress en Japanse HTV cargomodule. Deze tweede langdurige Europese ISS ruimtemissie kreeg de naam OasISS en verwijst naar onze blauwe planeet als oase in de ruimte. Aangezien Frank De Winne ook Goodwill Ambassador is van UNICEF verwijst OasISS ook naar water waar in bepaalde delen van de wereld een ernstig tekort van is.

Frank De Winne werd op 25 april 1961 geboren nabij Gent (Ledeberg) en werd in 2002 de tweede Belg in de ruimte. Net als de eerste Belgische ruimtevaarder Dirk Frimout werd Frank De Winne na zijn ruimteavontuur verheven in de Belgische adelstand en maakt hij sinds officieel 2000 deel uit van het ESA astronautenkorps. Naast zijn carrière als ruimtevaarder bleek Frank De Winne ook een uitmuntend gevechtsplioot te zijn en behaalde hij tijdens zijn militaire loopbaan ondermeer als eerste niet-Amerikaan de Joe Bill Dryden Semper Viper Award. In totaal heeft Frank De Winne meer dan 2.300 vlieguren op zijn naam staan met F-16, Tornado, Mirage en Jaguar gevechtsvliegtuigen. Naast zijn voorzitterschap van de Belgian Armed Forces Flying Personnel Association ontving De Winne in 2003 een eredoctoraat aan de Universiteit van Hasselt. Op 27 mei 2009 vertrok Frank De Winne voor een tweede maal naar het internationaal ruimtestation ISS. Tijdens zijn tweede verblijf in de ruimte verblijft De Winne 188 dagen aan boord van het ISS en wordt hij de eerste Europese gezagvoerder van het ruimtestation.