Een consortium, onder leiding van het Belgische bedrijf Space Applications Services (SAS) uit Zaventem, heeft in opdracht van ESA een prototype ontwikkeld waarmee men zogenaamde 'toegevoegde realiteit' (TR) kan toepassen bij ruimtevaarders in het kader van het uitvoeren van complexe medische taken. Bij toegevoegde realiteit worden zowel de virtuele alsook de werkelijke realiteit met elkaar vermengd. Het prototype van dit systeem kreeg de naam 'Computer Assisted Medical Diagnosis and Surgery System (CAMDASS)' en wordt specifiek gebruikt door ruimtevaarders om medische diagnoses te kunnen stellen zonder voorgaande medische opleidingen. Aangezien de mens in de toekomst steeds verder in de ruimte wil reizen, kan men onmogelijk elke ruimtevaarder een degelijke medische opleiding geven. Telegeneeskunde en toegevoegde realiteit bieden volgens ESA hier de oplossing. CAMDASS bestaat vooral uit een helm die de ruimtevaarder op het hoofd moet bevestigen en wordt momenteel gebruikt bij ultrasoon onderzoek aangezien dit al voorhande is aan boord van het internationaal ruimtestation ISS. Het systeem is uitgerust met een stereodisplay, een ultrasoon apparaat en een infrarode camera. De patient wordt met behulp van merktekens onderzocht waarna een ultrasoon diagnoseapparataat aan de CAMDASS bevestigd wordt zodat de ruimtevaarder of de drager onmiddellijk de driedimensionale informatie te zien krijgt op het scherm. Het hele systeem werd getest aan het UMC Sint-Pieter in Brussel waar vrij onervaren gebruikers van het systeem vonden dat ze behoorlijk moeilijke medische taken toch konden uitvoeren zonder bijkomende hulp. Eenmaal dit systeem helemaal op punt staat, kan dit ook op Aarde gebruikt worden als onderdeel voor telegeneeskunde voor het verlenen van medische hulp via satelliet in afgelegen gebieden. Space Applications Services ontwikkelde het CAMDASS-systeem in samenwerking met de Technische Universität München en het Deutsches Krebsforschungszentrum DKFZ (Duits Onderzoekscentrum voor Kanker).

Naast Italië en Frankrijk is België de derde grootste investeerder in het Europese Vega-programma. De ontwikkeling van deze nieuwe draagraket nam ongeveer zeven jaar in beslag en had een prijskaartje van meer dan 780 miljoen euro. België betaalde als ESA-lidstaat uiteindelijk 6,9% van de ontwikkelings- en testkosten. Volgens het Europese ruimtevaartagentschap ESA keert het geïnvesteerde geld vroeg of laat terug in de vorm van industriële contracten en vervolgcontracten. Het Belgisch beursgenoteerde lucht- en ruimtevaartbedrijf Société Anonyme Belge de Constructions Aéronautiques (SABCA) leverde de grootste Belgische bijdrage tot de nieuwe Europese Vega raket. Het bedrijf, dat in België drie vestigingen en ongeveer duizend werknemers heeft, leverde de onderste rand van de cylindervormige raketromp van de onderste Vega-rakettrap en ontwikkelde het Thrust Vectoring Control (TVC) systeem. Dit ingenieuze systeem bestaat per rakettrap uit twee zuigers die de straalpijp van de rakettrap enkele graden heen en weer kan bewegen. Bij het grote broertje van de Vega, de Ariane 5 raket, wordt een zelfde systeem hydraulisch aangedreven in plaats van elektromechanisch zoals bij de Vega. Het principe van het Thrust Vectoring Control systeem is gebaseerd op dat van een grote bout die men beweegt door aan de moer te draaien met een elektrische stappenmotor. Het systeem is van cruciaal belang aangezien deze de exacte baan van de raket bepalen. SABCA werkte ruim tien jaar aan het ontwerp van het TVC en het systeem is uniek in de ruimtevaart. In juni 2011 ondertekende SABCA een contract met de Italiaanse Vega-hoofdaannemer ELV voor de levering van onderdelen voor de eerste vijf Vega's. Het contract biedt binnen SABCA aan ongeveer zestig hoog opgeleide mensen werk.

Ruimtevaart is en blijft enorm fascinerend. De laatste descennia is België een niet onbelangrijke rol gaan spelen in de Europese ruimtevaart en blijven de jaarlijkse omzetcijfers van de Belgische ruimtevaartindustrie stijgen. In Vlaanderen en Wallonië bestaat sedert vele jaren de mogelijkheid om een loopbaan uit te bouwen in de sterk groeiende ruimtevaartsector dat op zijn beurt jongeren stimuleert om te kiezen voor een technologische of wetenschappelijke studierichting. Belgium in Space sprak met verschillende mensen die zowel tewerkzaam zijn in de Belgische ruimtevaartindustrie alsook bij verschillende instituten of organisaties en stelde hen tal van vragen in verband met hun functie, hun passie voor ruimtevaart en hun studies. Voor dit interview nam Belgium in Space contact op met René Oosterlinck. René Oosterlinck was tot 1 januari 2011 ESA Director of the Galileo Programme and Navigation-related Activities (D/NAV) en speelde de afgelopen jaren een zeer belangrijke rol in het opzetten en uitbouwen van het Europese Galileo navigatiesysteem.

De Belgische ruimtevaarder Frank De Winne testte het afgelopen weekend het door Space Applications Services ontwikkelde WEAR experiment uit. WEAR staat voor 'WEarable Augmented Reality' en is een experiment waarbij een ruimtevaarder voorzien wordt van een draagbaar systeem dat hij handenvrij, en met behulp van stemherkenning, kan besturen tijdens werkzaamheden en onderhoudstaken. Dankzij een videoschermpje dat aan een hoofdband verbonden is, is het zelfs mogelijk om video's, beelden en tekst te raadplegen in het gezichtsveld van de ruimtevaarder. Het grote voordeel van een dergelijk systeem is dat de ruimtevaarder steeds zijn twee handen vrij heeft tijdens complexe werkzaamheden en er in de praktijk nog nauwelijks iets verkeerds kan gaan aangezien elke uit te voeren stap te zien is op het schermpje. In maart 2009 werd WEAR bij Space Applications Services al een getest door Frank De Winne en ondertussen ontwikkelt het bedrijf het project verder uit voor mogelijke toepassingen op Aarde. WEAR werd ontwikkeld door het in Zaventem gesitueerde ruimtevaartbedrijf Space Applications Services dat in 1987 opgericht werd en vandaag de dag een zestigtal medewerkers in dienst heeft. Het WEAR project heeft een prijskaartje van een half miljoen euro en werd voor 50% gefinancierd door het Belgisch Federaal Wetenschapsbeleid.