Het Belgische softwarebedrijf Spacebel, dat actief is in de ruimtevaart, heeft een historisch contract afgesloten met de Vietnam Academy of Science and Technology (VAST) voor de bouw van de eerste commerciële "made in Belgium" satelliet. Na jaren van onderhandelen, en met de steun van de Belgische overheid, werd Spacebel uiteindelijk in juli 2011 geselecteerd door Vietnam als 'prime contractor' voor de bouw van de eerste in België gebouwde, commerciële satelliet. In maart 2012 tekende Spacebel een contractueel voorakkoord met VAST. De Vietnamese satelliet krijgt de naam 'VNREDSat-1b (wat staat voor Vietnam Resource, Environment & Disaster Monitoring Satellite) en zal gebruikt worden voor toepassingen op vlak van aardobservatie. Zo zullen gegevens van deze satelliet gebruikt worden voor onderzoeken op vlak van klimaatsveranderingen, vegetatie, bosbeheer en natuurrampen. Dankzij deze kunstmaan zal Vietnam op een onafhankelijke manier zijn grondgebied en omliggende omgeving kunnen observeren vanuit de ruimte. Het tuig zal een gewicht hebben van 130 kilogram en zal gebouwd worden door uitsluitend Belgische bedrijven. Zo zullen naast Spacebel ook QinetiQ Space, AMOS, Deltatec, het VITO en het Space Centre of Liège intensief meewerken aan dit project. Spacebel zal voor deze microsatelliet ook de on-board software ontwikkelen alsook het volledige grondsysteem. Het contract voor de bouw van de Vietnamese aardobservatiesatelliet heeft een waarde van meer dan 60 miljoen euro. Indien alles verloopt volgens schema moet VNREDSat-1b in 2017 in de ruimte gebracht worden. Spacebel werd in 1988 opgericht, beschikt in België en Frankrijk over ongeveer 65 werknemers en heeft zich doorheen de jaren gespecialiseerd op vlak van satellietsimulatiesystemen, grondsystemen voor controle- en missiecentra, on-board software voor satellieten en support & diensten voor geografische informatiesystemen.

Naast Italië en Frankrijk is België de derde grootste investeerder in het Europese Vega-programma. De ontwikkeling van deze nieuwe draagraket nam ongeveer zeven jaar in beslag en had een prijskaartje van meer dan 780 miljoen euro. België betaalde als ESA-lidstaat uiteindelijk 6,9% van de ontwikkelings- en testkosten. Volgens het Europese ruimtevaartagentschap ESA keert het geïnvesteerde geld vroeg of laat terug in de vorm van industriële contracten en vervolgcontracten. Het Belgisch beursgenoteerde lucht- en ruimtevaartbedrijf Société Anonyme Belge de Constructions Aéronautiques (SABCA) leverde de grootste Belgische bijdrage tot de nieuwe Europese Vega raket. Het bedrijf, dat in België drie vestigingen en ongeveer duizend werknemers heeft, leverde de onderste rand van de cylindervormige raketromp van de onderste Vega-rakettrap en ontwikkelde het Thrust Vectoring Control (TVC) systeem. Dit ingenieuze systeem bestaat per rakettrap uit twee zuigers die de straalpijp van de rakettrap enkele graden heen en weer kan bewegen. Bij het grote broertje van de Vega, de Ariane 5 raket, wordt een zelfde systeem hydraulisch aangedreven in plaats van elektromechanisch zoals bij de Vega. Het principe van het Thrust Vectoring Control systeem is gebaseerd op dat van een grote bout die men beweegt door aan de moer te draaien met een elektrische stappenmotor. Het systeem is van cruciaal belang aangezien deze de exacte baan van de raket bepalen. SABCA werkte ruim tien jaar aan het ontwerp van het TVC en het systeem is uniek in de ruimtevaart. In juni 2011 ondertekende SABCA een contract met de Italiaanse Vega-hoofdaannemer ELV voor de levering van onderdelen voor de eerste vijf Vega's. Het contract biedt binnen SABCA aan ongeveer zestig hoog opgeleide mensen werk.

De Waalse krant La Libre Belgique heeft op 26 juli 2011 bekend gemaakt dat een consortium van uitsluitend Belgische bedrijven voor de eerste maal in de geschiedenis een ruimtevaartcontract heeft afgesloten in opdracht van een ander land. Zo mag het consortium, onder leiding van het in Luik gevestigde ruimtevaartbedrijf Spacebel, voor Vietnam een microsatelliet bouwen die zal gebruikt worden voor ecologische observaties. Zo wil Vietnam met deze satelliet ondermeer zijn natuurlijke rijkdommen beter in kaart brengen om deze op die manier beter te kunnen beheren. De details van het contract moeten nog verder worden afgerond maar wel is zeker dat aan het contract een prijskaartje hangt van 60 tot 70 miljoen euro. Het Belgisch consortium zal verantwoordelijk zijn voor het ontwerp en de bouw van de microsatelliet en zal daarnaast ook de meest geschikte lanceermethode selecteren. De Belgische bedrijven moeten ook het grondsegment voor de controle en de verwerking van de gegevens leveren. Eind 2011 moet het contract uiteindelijk afgerond worden waarna het in maart 2012 definitief zal ondertekend worden tijdens een prinselijke missie. De satelliet zelf zou al in 2014 moeten gelanceerd worden.

Op 26 november werd vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana een Ariane 5 draagraket gelanceerd met aan boord ondermeer de Europese Hylas-1 communicatiesatelliet. Wat deze Highly Adaptable Satellite (HYLAS) communicatiesatelliet zo bijzonder maakt is dat deze honderdduizenden mensen, die in afgelegen gebieden wonen in Europa, de volgende vijftien jaar zal voorzien van breedband internet. Daarnaast is dit ESA's eerste volledige satelliet die ontwikkeld werd door publiek-private samenwerking. De commerciële operator, het Britse Avanti Communications, heeft de grootste financiële bijdrage geleverd voor dit project terwijl de European Space Agency (ESA) samen met het ruimtevaartbedrijf EADS Astrium verantwoordelijk was voor de techniek en instrumenten aan boord van de 2,5 ton zware satelliet. Eenmaal Hylas-1 zich in een geostationaire baan om de Aarde bevindt op een hoogte van bijna 36 000 kilometer zal deze gebruikt worden voor het verzenden van zowel standaard alsook high definition televisiekanalen (HDTV) en braadband internet. Vanuit een geostationaire baan draait Hylas-1 even snel als de Aarde en aangezien de kunstmaan boven Europa 'hangt', zorgt deze voor een permanente dekking.

De derde Europese PROBA kunstmaan heeft als belangrijkste doel het testen van formatievliegen in de ruimte. Deze technologie is van essentieel belang voor toekomstige Europese ruimtevaartprojecten zoals de XEUS en Darwin missies en zal bij het PROBA-3 project uitgevoerd worden door twee kleine ruimtetuigen. Dit demonstratieproject zal eveneens een wetenschappelijk doel met zich meedragen aangezien één van de twee tuigen zal voorzien worden van een verduisteringsschijf (coronograaf) voor observatie van de zon. Door het formatievliegen van de twee kleine satellieten zal men een 150 meter lange coronograaf kunnen vormen waardoor men de zonnecorona zeer mooi zal kunnen in beeld brengen. In tegenstelling tot de eerste twee PROBA misses (PROBA-1 en PROBA-2) is het Belgische ruimtevaartbedrijf Verhaert Space uit Kruibeke geen hoofdcontractor van het PROBA-3 project. De Swedish Space Corporation (SSC) zal de leiding hebben over een team van bedrijven die verantwoordelijk zijn voor de realisatie van dit prestigieuze project. Verhaert Space zal in het kader van het PROBA-3 project wel werken als subcontractor voor de ontwikkeling en realisatie van de ADPMS (centrale computer) en de Corograph Spacecraft.