Naast Italië en Frankrijk is België de derde grootste investeerder in het Europese Vega-programma. De ontwikkeling van deze nieuwe draagraket nam ongeveer zeven jaar in beslag en had een prijskaartje van meer dan 780 miljoen euro. België betaalde als ESA-lidstaat uiteindelijk 6,9% van de ontwikkelings- en testkosten. Volgens het Europese ruimtevaartagentschap ESA keert het geïnvesteerde geld vroeg of laat terug in de vorm van industriële contracten en vervolgcontracten. Het Belgisch beursgenoteerde lucht- en ruimtevaartbedrijf Société Anonyme Belge de Constructions Aéronautiques (SABCA) leverde de grootste Belgische bijdrage tot de nieuwe Europese Vega raket. Het bedrijf, dat in België drie vestigingen en ongeveer duizend werknemers heeft, leverde de onderste rand van de cylindervormige raketromp van de onderste Vega-rakettrap en ontwikkelde het Thrust Vectoring Control (TVC) systeem. Dit ingenieuze systeem bestaat per rakettrap uit twee zuigers die de straalpijp van de rakettrap enkele graden heen en weer kan bewegen. Bij het grote broertje van de Vega, de Ariane 5 raket, wordt een zelfde systeem hydraulisch aangedreven in plaats van elektromechanisch zoals bij de Vega. Het principe van het Thrust Vectoring Control systeem is gebaseerd op dat van een grote bout die men beweegt door aan de moer te draaien met een elektrische stappenmotor. Het systeem is van cruciaal belang aangezien deze de exacte baan van de raket bepalen. SABCA werkte ruim tien jaar aan het ontwerp van het TVC en het systeem is uniek in de ruimtevaart. In juni 2011 ondertekende SABCA een contract met de Italiaanse Vega-hoofdaannemer ELV voor de levering van onderdelen voor de eerste vijf Vega's. Het contract biedt binnen SABCA aan ongeveer zestig hoog opgeleide mensen werk.

Dertien februari 2012 zal voor Europa de geschiedenis ingaan als een hoogdag op vlak van ruimtevaart. Vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana is op die dag de eerste Vega raket gelanceerd met aan boord maar liefst negen satellieten. De gloednieuwe draagraket vertrok om 11u00 Belgische tijd vanop het vernieuwde ELA 1 lanceercomplex en zette de kunstmanen uit in een lage baan om de Aarde. De hoofdvracht (LARES) werd 55 minuten na de start van de lancering uitgezet op een hoogte van 1 450 kilometer. Vijftien minuten later werden ook de overige satellieten met succes uitgezet. Vega werd ontworpen om Europa een competitieve en betrouwbare lanceercapaciteit te bezorgen wanneer het gaat over kleinere wetenschappelijke en technologische satellieten. Vandaag de dag is Europa, met zijn krachtige Ariane 5 draagraket, al marktleider in het lanceren van zware commerciële kunstmanen voor operatoren over de hele wereld. Doordat de dertig meter grote Vega raket ladingen van 300 kilogram tot 2,5 ton kan lanceren, vervolledigt deze raket de vloot van lanceerraketten die allemaal vanuit Frans-Guyana vertrekken (Ariane 5 en Sojoez). Europa heeft in de ontwikkeling van deze raket zeer veel geïnvesteerd maar gelooft dan ook rotsvast in het mogelijke succes van deze raket aangezien satellieten en wetenschappelijke platformen steeds kleiner worden. Nu de eerste Vega raket met succes gelanceerd werd, kan men vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana drie verschillende draagraketten lanceren (Ariane 5, Sojoez en Vega) die gebruikt worden voor verschillende type missies. 

Een nieuwe winkel in Antwerpen, genaamd X-tremeLAB, biedt voor het eerst in België commerciële ruimtevluchten aan. De winkel, die gespecialiseerd is in "unieke luxe-objecten", is in België de exclusieve verkoopsagent voor het commerciële ruimtevaartbedrijf Space Expedition Curaçao (SXC). Dit bedrijf wil vanaf 2014 ruimtevluchten aanbieden tegen betaling waarbij één piloot en één passagarier tot op een hoogte van iets meer dan 100 kilometer gebracht worden door middel van het XCOR Lynx-ruimtetuig. Dit kleine tuigje wordt vanop een commerciële ruimtehaven, vanop het Caraibische eiland  Curacao, door middel van vier raketmotoren in de 'ruimte' gebracht. Eenmaal het tuigje zich op zijn maximale hoogte bevindt, zal de crew zich gedurende enkele minuten in een gewichtloze omgeving bevinden. Hierna keert de Lynx terug naar de Aarde en landt het opnieuw op Curaçao. Geïnteresseerden moeten voor dergelijke suborbitale ruimtevluchten wel eerst 73 000 euro betalen. Sinds april 2011 werden er bij Space Expedition Curaçao al meer dan 45 tickets verkocht. Naast 'ruimtetoeristen' mikt Space Expedition Curaçao ook op wetenschappelijke klanten voor onderzoek en trainingen met het XCOR Lynx ruimtetuig.

Vanop de Russische Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan is op woensdag 21 december 2011 een bemande Sojoez ruimtecapsule gelanceerd richting internationaal ruimtestation ISS. De Sojoez TMA-03M ruimtecapsule vertrok om 14u16 Belgische tijd vanop hetzelfde lanceerplatform vanwaar 's werelds eerste ruimtereiziger, Joeri Gagarin, vijftig jaar geleden eveneens gelanceerd werd. Zoals gewoonlijk werden de vier boosterraketten twee minuten na de lancering afgestoten waarna de onderste rakettrap drie minuten later werd afgestoten. De tweede rakettrap bracht de ruimtecapsule uiteindelijk in de ruimte. Negen minuten na de start van de lancering werd de 7,1 ton zware bemande ruimtecapsule losgemaakt van de tweede rakettrap en uitgezet in een lage baan om de Aarde. Indien alles verloopt zoals gepland, moet het ruimtetuig zich op vrijdag 23 december vasthechten aan het Russische gedeelte van het ISS. Aan boord van de Sojoez TMA-3M bevinden zich de Russische kosmonaut Oleg Kononenko, de Amerikaanse astronaut Donald Pettit en de Nederlandse ruimtevaarder André Kuipers. Eenmaal de drie zich aan boord van het ruimtestation bevinden, zullen zij deel uitmaken van de Expedition 30 en 31 crews. Donald Pettit verbleef in 2002 en 2003 al eens zes maanden aan boord van het ISS en maakte toen deel uit van de Expedition 6 crew. Pettit maakte in 2008 ook deel uit van de Amerikaanse STS-126 ruimtemissie en verbleef hierdoor al in totaal meer dan 176 dagen in de ruimte. De Russische kosmonaut en ingenieur Oleg Kononenko verbleef in 2008 ook al eens zes maanden aan boord van het ISS en leefde al 199 dagen in de ruimte. Voor André Kuipers is dit zijn tweede ruimtevlucht en zijn eerste langdurige ruimtemissie. Kuipers is na Lodewijk van den Berg en Wubbo Ockels de derde in Nederland geboren ruimtevaarder.

In oktober 2011 werden de eerste twee Galileo-navigatiesatellieten met succes in de ruimte gebracht vanop de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana. Deze, door Europa gebouwde, kunstmanen draaien in ongeveer veertien uur om de Aarde en de signalen afkomstig van de twee satellieten worden momenteel intensief geanalyseert. Telkens wanneer de satellieten op een hoogte van ongeveer 23 222 kilometer boven Europa vliegen, wordt in het ESA-grondstation in Redu (België) de kwaliteit van de navigatiesignalen onderzocht. In november 2011 begon men in Redu met het uitgebreid testen van de twee eerste Galileo-navigatiesatellieten. Deze testfase zal ongeveer negentig dagen duren. Het ESA-grondstation in de Belgische Ardennen werd in 1968 operationeel en vormt momenteel een belangrijke schakel in de Galileo-testcampagne omwille van zijn lange ervaring bij gelijkaardige opdrachten met Europese satellieten voor telecommunicatie. Speciaal voor Galileo werd het grondstation in Redu uitgerust met een antenne in de L-band met een diameter van twintig meter. Deze antenne zal specifiek gebruikt worden voor het ontvangen van navigatiesignalen. Daarnaast bevindt zich in Redu ook nog een antenne in de C-band voor het testen van de ontvanger aan boord van de twee kunstmanen en om een uplink naar de ruimte te verzekeren. Een UHF-antenne in Redu wordt dan weer specifiek gebruikt om gesimuleerde signalen voor zoek- en reddingsacties naar de twee satellieten door te sturen. Tijdens het testen van de twee eerste Galileo-navigatiesatellieten staat het grondstation in Redu permanent in contact met het Galileo-controlecentrum in Duitsland.

Volgens het Franstalig Belgisch dagblad L'Echo werken Belgische en Spaanse wetenschappers op dit ogenblik aan de realisatie van het Planet Vision project (PLAVI). Dit project zag ongeveer acht maanden geleden het levenslicht en bestaat uit een satelliet die in 2017 moet gelanceerd worden. De kunstmaan zelf zal gebruikt worden voor wetenschappelijk onderzoek van exoplaneten. Zo kadert het PLAVI-ruimteproject in het onderzoek naar de studie van levensvormen in de ruimte. Aan dit project hangt een prijskaartje van 100 tot 120 miljoen euro en momenteel werken een vijftiental Belgische en Spaanse onderzoekers mee aan PLAVI. Voor België zijn het Koninklijk Observatorium van België, de universiteit van Luik en de Katholieke Universiteit van Leuven (K.U.Leuven) de betrokken partners bij dit project.

Op deze pagina vindt u een verzameling links naar allerhande websites die te maken hebben met ruimtevaart en België.

Officiële instanties

• Belgian Earth Observation Platform (BEOP)
• Belgisch Instituut voor Ruimte-Aëronomie (BIRA)
• Belgospace
• Centre Spatial de Liège (CSL)
• Euro Space Society
• European Space Agency (ESA)
• Federaal Wetenschapsbeleid
• Koninklijke Sterrenwacht van België (KSB)
• Solar Influences Data Analysis Center (SIDC)
• Studiecentrum voor Kernenergie (SCK
• VITO
• Vlaamse Ruimtevaartindustrie (VRI)
• Wallonie Espace

Belgische bedrijven actief in de ruimtevaart

• Advanced Mechanical and Optical Systems (AMOS)
• Antwerp Space
• CMOSIS
• DELTATEC
• Euro Heat Pipes
• Eurosense
• Geographic Information Management (GIM)
• IMEC
• Newtec
• OIP Sensor Systems
• QinetiQ Space
• S.A.B.C.A.
• Septentrio Satellite Navigation
• SONACA
• Space Applications Services
• Spacebel
• Redu Space Services
• Rhea Systems
• Techspace Aero
• Thales Alenia Space
• VITROCISET
• Xenics

PROBA-satellieten

Educatieve centra

• Euro Space Center
• Technopolis

De Waalse krant La Libre Belgique heeft op 26 juli 2011 bekend gemaakt dat een consortium van uitsluitend Belgische bedrijven voor de eerste maal in de geschiedenis een ruimtevaartcontract heeft afgesloten in opdracht van een ander land. Zo mag het consortium, onder leiding van het in Luik gevestigde ruimtevaartbedrijf Spacebel, voor Vietnam een microsatelliet bouwen die zal gebruikt worden voor ecologische observaties. Zo wil Vietnam met deze satelliet ondermeer zijn natuurlijke rijkdommen beter in kaart brengen om deze op die manier beter te kunnen beheren. De details van het contract moeten nog verder worden afgerond maar wel is zeker dat aan het contract een prijskaartje hangt van 60 tot 70 miljoen euro. Het Belgisch consortium zal verantwoordelijk zijn voor het ontwerp en de bouw van de microsatelliet en zal daarnaast ook de meest geschikte lanceermethode selecteren. De Belgische bedrijven moeten ook het grondsegment voor de controle en de verwerking van de gegevens leveren. Eind 2011 moet het contract uiteindelijk afgerond worden waarna het in maart 2012 definitief zal ondertekend worden tijdens een prinselijke missie. De satelliet zelf zou al in 2014 moeten gelanceerd worden.