Het Europese ruimtevaartagentschap ESA begon in 1984 met paraboolvluchten en tijdens de vele paraboolvluchten van Vladimir Pletser werden ondermeer 78 medische en fysiologische experimenten op zijn lichaam uitgevoerd. Tot 1988 werden door de ESA in de Amerikaanse staat Texas zes parabool campagnes uitgevoerd met behulp van KC-135 vliegtuigen van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA. In 1998 kon de ESA een Caravelle vliegtuig van het Franse ruimtevaartagentschap CNES gebruiken waarmee de ESA tot 1995 vijftien campagnes uitvoerde. Sinds 1997 maakt de ESA nu gebruik van een Zero-G Airbus A-300 vliegtuig dat zijn thuisbasis in Bordeaux, Frankrijk heeft. Per vlucht worden meestal een dertigtal parabolen uitgevoerd en tijdens elke parabool bevindt de bemanning en alle apparatuur zich ongeveer 20 seconden in gewichtloosheid. Mensen die voor de eerste keer een paraboolvlucht uitvoeren hebben vaak last van misselijkheid waardoor men deze vliegtuigen ook de Engelse bijnaam “Vomit Comet” geeft. In totaal verbleef Vladimir Pletser al meer dan 27 uur in gewichtloosheid en dat is meer dan de eerste Amerikaanse ruimtevaarders Virgil Grissom en Scott Carpenter of de eerste kosmonaut Joeri Gagarin. Uniek aan de parabool carriére van Pletzer is dat hij deze uitvoerde met negen verschillende vliegtuigen waaronder de Russische Iljoesjin IL-76 MDK, de Nederlandse Cessna Citation II, de Oostenrijkse Short Skyvan en de Fouga Magister van de Belgische luchtmacht. In 1986 maakte Pletser zijn eerste paraboolvlucht tijdens de derde reeks paraboolvluchten van de ESA. Meer dan 20 jaar later was hij hoofdonderzoeker voor 13 experimenten en hield hij 700 experimenten in de gaten tijdens de vele paraboolvluchten.